Ik had net mijn Nintendo Switch binnengekregen en was de hele tijd aan het gamen geweest, maar ineens schoot het door me heen: morgen moet ik werken. Alleen kan ik me niet eens herinneren wat ik gisteren heb gedaan. Waarschijnlijk alleen maar gespeeld, meer niet. Ik besloot wat te eten te maken en koos voor een simpele groenteschotel.
Iemand vroeg of ik wist wat mabo nasu was. Natuurlijk weet ik dat, het is een Japans gerecht met aubergine in een pittige saus. In Japan is dat echt overal te krijgen. Zelfs in Chinese restaurants kun je het bestellen.
Het is zo’n gerecht dat je gewoon kent als je in Japan woont. Ondertussen werd er gezegd dat mijn Switch onderweg was, maar ik was een beetje bezorgd. Ik woon in een afgelegen gebied, dus bezorgingen kunnen hier wel eens vertraging oplopen. Ik zei nog dat het misschien drie dagen later zou aankomen dan normaal.
Maar ja, Koreanen kunnen ongeduldig zijn. Ze zouden niet demonstreren vanwege een vertraging, maar voor een Nintendo Switch zouden ze misschien wel protesteren. Ze zouden de bezorger platbellen. Ik heb de game inmiddels echt veel gespeeld.
Meer dan vijftien uur in elk geval. De soundtrack is zo goed dat ik hem gewoon als achtergrondmuziek laat draaien. De graphics van Mario Kart zijn trouwens zo sterk verbeterd dat het net een Pixar-film is. Alles ziet er driedimensionaal uit, en eerlijk gezegd werd ik er een beetje misselijk van.
Gisteren heb ik zelfs een uur pauze moeten nemen omdat ik duizelig werd. Vooral dat rijden achter een wagen om munten te verzamelen – je moet hem langzaam volgen terwijl hij heen en weer beweegt, en dat deed me echt duizelen. Gelukkig heb ik ook een Pro Controller 2 weten te bemachtigen. Ik had er zelf niet eens naar gezocht, maar mijn moeder belde me gisteren op terwijl ik naar honkbal keek.
Ze vroeg of een bepaald product dat in een winkel lag echt een Pro Controller 2 was. Ik vroeg haar een foto te sturen, en toen zei ik dat ze hem maar moest kopen. Zo heb ik hem dus via haar gekregen, zonder er zelf moeite voor te doen. Ik vraag me nog steeds af hoe ze hem gevonden heeft.
Er was ook een schattig verhaal van een vader die vertelde dat zijn zoon geen Switch mocht hebben. Het joch had een kartonnen doos versierd met een zelfgetekende Switch en deed net alsof hij speelde. Een bekende Mario Kart-streamer zag dat en vond het zo schattig. Echt ontzettend lief.
Met de hulp van kijkers heb ik ook rijst kunnen kopen, tien kilo. Ik had al een tijdje geen voorraad meer omdat ik geen geld had. Normaal gebruik ik ongeveer 450 gram per portie als ik een lunchbox maak, dus ongeveer een halve kilo per keer. Ik denk dat ik met die tien kilo wel een tijdje vooruit kan.
Het is fijn om weer eten in huis te hebben. Ik had ook een bericht gekregen van een goede vriend die ik al jaren niet had gesproken. Hij vroeg of ik dit weekend in Tokio was, omdat hij op bezoek zou komen. Het probleem is alleen dat ik veel te laat heb gereageerd – pas vanmorgen eigenlijk.
Ik was hem gewoon vergeten omdat ik alleen nog maar bezig was met mijn nieuwe Switch. Het is niet dat ik alleen hem niet had geantwoord, ik had eigenlijk aan bijna niemand gereageerd. Ik denk steeds dat ik later zal antwoorden, maar dan is er ineens een week voorbij, daarna een maand, en dan opeens een half jaar. Het is echt erg.
Toch moet ik zeggen dat die nieuwe Mario Kart veel leuker is dan de vorige versie. Vooral de overlevingsmodus vind ik geweldig. Je begint met vierentwintig spelers en moet bij de eerste ronde in de top zestien zien te komen. Er vallen steeds meer mensen af en dat maakt het spannend.
De gewone races laten meer de pure vaardigheid zien, maar de overlevingsmodus heeft ook te maken met geluk en welke items je krijgt. Echt een aanrader. Ik ga maar weer even verder spelen.
Het is al laat, maar ik kan gewoon niet stoppen.