Każdego wieczoru Józef wracał do domu z tą samą myślą – że czas wrócić i zrobić kolację. Ale tego wieczoru coś było inaczej. Kobieta nachyliła się do Józefa i pocałowała go w usta, a on poczuł, jak łzy napływają mu do oczu. „Będę twoimi nogami do końca życia” – powiedziała cicho.
Lekarz, mężczyzna po pięćdziesiątce, wszedł do pokoju i potwierdził to samo. „Będę się tobą opiekował do końca życia” – odpowiedział Józef, trzymając jej dłoń. Alina wróciła do domu na wózku inwalidzkim. Wieczorem Józef ponownie ją mył i kładł do łóżka, a ona patrzyła na niego z wdzięcznością.
„Wczoraj pracowałem do późna” – usprawiedliwiał się, ale ona widziała w jego oczach coś więcej. Łzy radości napłynęły do oczu Aliny, gdy powiedział: „Do zobaczenia wieczorem”. Józef szedł do pokoju, a nogi Aliny stopniowo wracały do zdrowia. Po miesiącu mogła przejść z łóżka do łazienki, a pielęgniarka zabrała ją do gabinetu na kontrolę.
„Wracajmy do domu” – powiedziała, a Józef pomógł jej wsiąść do samochodu. Przyjechali do domu, położył ją do łóżka i poszedł do kuchni. Alina długo myślała, aż doszła do wniosku, że coś jest nie tak. „To do zarządzania twoją własnością” – usłyszała od niego, gdy wkładał dokumenty do teczki.
Alina położyła się do łóżka, a Józef poszedł do salonu i zadzwonił. „Jadę do sądu rejonowego” – powiedział do telefonu. Alina wzięła telefon i zadzwoniła do prawnika. Józef poszedł do kuchni, ugotował zupkę chińską, włożył ją do miski i postawił przed Aliną.
Uśmiechał się, wysyłając SMS-y do kogoś, prawdopodobnie do Klary. „Jadę do pracy. Dwa dni do soboty” – rzucił, wychodząc. Józef poszedł do swojego pokoju i zadzwonił.
„Pojedziemy za miasto do lasu” – usłyszała przez drzwi. Józef pchał wózek do wyjścia, a gdy dotarli na północ od miasta, do lasu, puścił uchwyty i podszedł do niej. „Wraca do natury” – powiedziała cicho. „Zadzwonisz do nich?
” – zapytała, ale on milczał. „Jedzie do domu, prawdopodobnie do Klary” – pomyślała, wyłączając dyktafon i wkładając go do torebki. „Przymocowałam lokalizator GPS do samochodu mojego męża” – przyznała przed oficerem, gdy po trzydziestu minutach dotarła do asfaltowej drogi. Podszedł do niej oficer, a trzydzieści minut później dotarli do miejscowego komisariatu.
Weszła do środka. „Chodźmy do pokoju przesłuchań” – powiedział oficer. „Przymocowałam go do samochodu mojego męża” – powtórzyła, gdy wszedł do pokoju przesłuchań. Józef potknął się do tyłu, a Alina podeszła do niej.
Wróciła do pokoju przesłuchań i usiadła na krześle. „Sprawa zostanie jutro przekazana do prokuratury. Proszę iść dzisiaj do domu i odpocząć” – usłyszała. Wracała do miasta, wracała do domu.
Alina wyjęła telefon i zadzwoniła do swojego prawnika. „Policja do mnie zadzwoniła” – powiedziała. „Może pani przyjść do biura jutro? ” – usłyszała odpowiedź.
Alina włożyła klucz do zamka, cicho uchyliła drzwi i weszła do środka. Weszła do salonu, wzięła butelkę, zaniosła ją do kuchni i wylała do zlewu. Wyrzuciła pustą butelkę do kosza, a szklanki wrzuciła do zlewu, jedna po drugiej. Poszła do sypialni, otworzyła drzwi.
Alina włożyła wyciąg z konta do torebki. Saldo 20 zł. Włożyła ten wyciąg również do torebki. „Pani Majewska, proszę przyjść do biura” – powiedziała do telefonu.
Zawołała taksówkę i pojechała do biura prawnika. Weszła do środka i zobaczyła biuro prawnika. „Prawa własności do działki. Możemy podnieść do dwóch milionów złotych” – usłyszała.
„Do zobaczenia w sądzie i proszę więcej do mnie nie dzwonić” – odpowiedziała. Wysłała SMS do swojego prawnika. Musiała zachować spokój do końca. Poszła do sądu i weszła do środka.
„Rozpatrujemy teraz sprawę numer 2024 do 1523. Czy przyznaje się pan do winy? ” – zapytał sędzia. „Częściowo.
Do której części się pan przyznaje? ” – padło pytanie. „Nie, doprowadzę to do końca” – powiedziała Alina. „Tacy mężczyźni powinni dostać dożywocie” – szepnęła.
Alina położyła się do łóżka i zamknęła oczy. „Pozostało tylko doprowadzić to do końca” – pomyślała. Nieruchomość ponownie należała do Aliny. Uczniowie podeszli do niej, a ona otworzyła aplikację do notatek i napisała listę rzeczy do zrobienia.
Wypiwszy kawę, wyszła z kawiarni i poszła do domu. Wzięła prysznic, położyła się do łóżka.