Weszłam na salę balową punktualnie o dwudziestej, czując na sobie ciężar spojrzeń. Suknia od projektanta, którą wybrałam specjalnie na tę okazję, szeleściła przy każdym kroku. Rok temu obiecałam sobie, że wrócę tutaj i odzyskam wszystko, co zabrano mi bez wahania. Czułam, że dziś ten dług zostanie spłacony z nawiązką.
Kamil podszedł do mnie, a jego twarz wykrzywiła się w grymasie wściekłości. “Co ty tu robisz, Daria? ” – syknął, chwytając mnie za ramię. “Jesteś tylko cieniem kobiety, którą znałem.
Ta firma to moje imperium. ”
Uśmiechnęłam się spokojnie, odsuwając jego dłoń. “Imperium zbudowane na moich funduszach i twoich kłamstwach. Ale to się zmieni.
”
Nagle wszyscy spojrzeli w stronę tyłu sali, gdzie Grzegorz stał z bladą twarzą, a za nim trzech ochroniarzy. Korytarze wypełniły się szeptami, gdy pod eskortą wyprowadzano go na zewnątrz. Kamil drgnął, ale nie wypuścił kieliszka z ręki. “Twoi wspólnicy zaczęli mówić” – oznajmiłam, wyciągając telefon.
“Zanim minie godzina, twoje konta zostaną zamrożone. Miałeś rację co do jednego: to była pułapka. Ale nie moja. Twoja własna chłonność na ryzyko zaprowadziła cię tutaj.
”
Kamil zaśmiał się nerwowo, ale w jego oczach widziałam strach. “Nie masz dowodów. ”
“Nie mam? To zapytaj Monikę, która właśnie weszła, a na jej twarzy maluje się rozpacz.
Ta którą przyciągnąłeś do siebie, obiecując jej pozycję i pieniądze. Ta, która uwierzyła, że możesz mnie zniszczyć. ”
Monika podeszła bliżej, a jej głos drżał. “Przepraszam, Dario.
Myślałam, że to był tylko interes. ”
“Interes? ” – powtórzyłam, patrząc jej prosto w oczy. “Przyszłaś do mnie miesiąc temu z żądaniem dwustu tysięcy miesięcznie za milczenie.
To nie był interes, to była zdrada. ”
Zapanowała cisza, gdy z korytarza dobiegły odgłosy szamotaniny. Grzegorz krzyczał coś o notariuszu i akcjach. Jego plan zakładał, że pozbawi mnie wszystkiego, ale nie przewidział, że przez ostatnie miesiące budowałam własny.
Kamil rzucił się w stronę wyjścia, ale dwóch pracowników ochrony stanęło mu na drodze. “Nie możesz wyjść” – powiedziałam cicho. “Przyjechali tu ludzie z prokuratury. Mają nakazy przeszukania twojego biura i mieszkań.
Wszystkie te ciche transfery w kryptowalutach? Zostawiły ślad. ”
“Ty suko” – warknął, ale jego głos łamał się przy ostatnim słowie. Zostawiłam go za sobą, wychodząc na korytarz, gdzie Grzegorz klęczał pod ścianą, z rękami skutej.
Jego wzrok był pusty, a usta poruszały się bezgłośnie. Zatrzymałam się na chwilę, patrząc na niego z góry. “Przez dziesięć lat znosiłam twoje upokorzenia. Dzisiaj ty poznasz smak mojej sprawiedliwości.
”
Nie odwróciłam się, gdy wołał za mną, obiecując pieniądze i przeprosiny. Każde jego słowo było teraz tylko echem przeszłości. Weszłam do sali, gdzie na stołach czekały dokumenty, które miałam podpisać.
Mój prawnik skinął głową, a ja uśmiechnęłam się pierwszy raz bez ciężaru na sercu.